ย้อนกลับไปเมื่อกว่า 150 ปีที่ผ่านมา สมัยที่ ”เครื่องจักร” ยังเป็นสิ่งใหม่สำหรับโลกมนุษย์ มันเข้ามาช่วยให้ผู้คนมีความสะดวกสบายในชีวิตมากขึ้น ในช่วงเวลาเพียงแค่สามชั่วอายุคน เทคโนโลยีที่มาพร้อมกับเครื่องจักรได้เปลี่ยนโลกทัศน์ของสังคมไปอย่างสิ้นเชิง วิถีชีวิตถูกปรับแต่งให้เป็นมาตรฐานเดียวกันเพื่อให้สอดคล้องไปกับการผลิตทีละมากๆ เราต้องอยู่ท่ามกลางสังคมบริโภคที่ต้องถูกกระตุ้นให้ใช้ทรัพยากรของโลกไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ วิกฤตการขาดแคลนทรัพยากร และภาวะโลกร้อนคือกระจกที่สะท้อนให้เห็นถึงพฤติกรรมที่มนุษย์ได้ทำกับโลกได้เป็นอย่างดี

การแก้ปัญหาที่ยิ่งใหญ่ระดับโลกแบบนี้หลายคนนึกแล้วคงจะท้อใจว่าคงแก้ปัญหาอะไรไม่ได้ซะแล้ว มันยิ่งใหญ่เกินที่มนุษย์ตัวน้อยๆอย่างเราจะเยียวยา แต่มนุษย์ตัวน้อยๆคนนั้นคงลืมนึกไปว่า บาดแผลของโลกมันเกิดจากน้ำมือของมนุษย์นั่นเอง ผู้บริโภคหลายคนอาจจะลืมนึกไปว่า กระบวนการผลิตวัสดุขึ้นมา 1 ชิ้นต้องอาศัยกระบวนการที่ต้องใช้ทรัพยากรของโลกหลายขั้นตอน จะผลิตขวดพลาสติกขึ้นมา 1 ใบต้องใช้ถ่านหินในการขับเคลื่อนเครื่องจักรกล ต้องใช้น้ำมันเป็นวัตถุดิบหลัก เพราะมันไม่ใช่ผลิตแค่ 1 ขวด แต่ต้องทีละหลายล้านขวดจึงจะตอบสนองกลไกทางการตลาด เมื่อเข้าใจระบบของมันแล้ว การช่วยกันเพียงเล็กน้อยก็สามารถแก้ปัญหาอันยิ่งใหญ่ได้ แต่อย่าลืมว่าการแก้ไขต้องอาศัยการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องในวงกว้าง เพื่อให้เกิดพลังมากพอที่จะขยับสถานการณ์ไปสู้ทิศทางที่ดีขึ้นได้

มองในมุมผู้ผลิต การใช้วัสดุรีไซเคิลถือว่าเป็นทางออกที่ดีทางหนึ่ง แต่เหนือไปกว่านั้นถ้าสิ่งที่ผลิตขึ้นมาใหม่ใช้ขั้นตอนการผลิตที่น้อยลง และไม่กลายเป็นขยะให้ต้องตามเก็บมารีไซเคิลอีกรอบจะดีกว่าหรือไม่ เครือซีเมนต์ไทย (SCG) ผู้นำทางด้านผลิตภัณฑ์ด้านการก่อสร้างออกมาตอบคำถามเหล่านี้ด้วยการออกแบบวัสดุก่อสร้างชนิดใหม่ที่มีขั้นตอนการผลิตที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อน และพอใช้งานไปแล้วจะสามารถหลอมรวมเข้ากับธรรมชาติคืนสู่ต้นกำเนิดของวัสดุอีกครั้ง อย่างเช่น หลังคา Green Roof ที่ใช้วัสดุที่แข็งแรงรับน้ำหนักได้ และสามารถปลูกต้นไม้ลงบนเนื้อวัสดุนั้นได้

นอกจากนั้นเครือซีเมนต์ไทย (SCG) ได้ร่วมกับสถาปนิกชุมชนเพื่อที่อยู่อาศัยและสภาพแวดล้อม (CASE)  นำเสนอนิทรรศการ NOTOGO : NO green!  TO green!  GO green! ซึ่งเป็นนิทรรศการการออกแบบสถาปัตยกรรมที่มีแนวคิดเรื่องการใช้วัสดุรีไซเคิล จะแสดงศักยภาพในการออกแบบสถาปัตยกรรมที่ใช้วัสดุที่คิดว่าเป็นไปไม่ได้ การศึกษาศักยภาพของวัสดุและนำมาออกแบบ จัดการเปลี่ยนฟังก์ชั่นใหม่ ซึ่งเป็นแนวทางที่ CASE ใช้กับงานออกแบบพัฒนาชุมชนในหลายๆที่มาแล้ว